Badanie przesiewowe dzieci z rdzeniem zarodkowym cd

Wiek i płeć pacjentów z nawrotowymi guzami i bez nich był porównywalny (tab. 1). Osoby z nawrotem choroby częściej miały resztkowy guz pierwotny lub rozsiew centralnego układu nerwowego w momencie rozpoznania: 15 z 23 (65 procent) z nawrotem miało jedną lub obie te cechy9-13. Miejsca występowania nawrotowego guza wymieniono w Tabeli 2. U sześciu pacjentów guz powrócił miejscowo w dole tylnym. Pięciu pacjentów miało nawrót miąższu mózgu poza miejscem pierwotnym, a 11 miało rozsiew do rdzenia kręgowego lub opon mózgowych. Wśród pacjentów z upowszechnianiem, dwóch miało nawrót w przestrzeni podpajęczynówkowej w kręgosłupie bez dowodów na chorobę wewnątrzczaszkową. Mediana czasu od rozpoznania do nawrotu wynosiła 13 miesięcy (zakres od 2 do 61). Wykrywanie powtarzalności
Tabela 3. Tabela 3. Porównanie pacjentów z nawrotem objawowym i pacjentów z nawrotem radiograficznym. W sumie uzyskano 794 skany inwigilacji: 485 skanów TK mózgu, 234 skanów MRI mózgu i 75 skanów kręgosłupa (49 na podstawie mielografii CT i 26 na podstawie MRI). Cztery (17 procent) nawrotów zostały wykryte radiologicznie przez nadzór skanujący średnio 15 miesięcy po diagnozie, a 19 (83 procent) wykryto klinicznie z powodu objawów średnio 17 miesięcy po rozpoznaniu (Tabela 3). Objawy lub oznaki, które spowodowały nieplanowane skanowanie, obejmowały nową lub pogarszającą się ataksję, dysmetrię, porażenie szósto nerwowe, podwójne widzenie, oczopląs, niedowład połowiczy, letarg, bóle głowy lub wymioty wcześnie rano; Choroba rdzeniowa lub podpajęczynówkowa została stwierdzona przez ból w plecach, ból lub osłabienie nóg, utratę słuchu lub drgawki. Kruchość udaru kręgosłupa była najczęstszym objawem choroby rdzenia kręgowego.
Pacjenci, u których wykryto nawroty na podstawie objawów i ci, u których wykryto nawroty za pomocą skanowania, były porównywalne pod względem wieku i stopnia zaawansowania guza w momencie rozpoznania (Tabela 3). U 17 z 19 pacjentów z wykrytymi klinicznie nawrotami wystąpiły objawy pomiędzy zaplanowanymi skanami; u pacjenta objawy i skan były zbieżne; a w skany inwigilacji nie zostały uzyskane zgodnie z planem. Wśród pacjentów z objawami mediana czasu między ostatnim skanem a nawrotem choroby wynosiła 4 miesiące (zakres od 0,5 do 13). U trzech pacjentów skany uzyskane z powodu objawów nie wykazały nawrotu choroby: mielografia tomografii komputerowej nie wykazała nawrotu w kości i szpiku kostnym u 10-letniego chłopca, tomografia tomograficzna nie wykazała guza u 12-letniego chłopca dziewczynka z komórkami nowotworowymi w płynie mózgowo-rdzeniowym, a mielografia TK była początkowo ujemna u 12-letniej dziewczynki, u której wystąpił ból klatki piersiowej w miejscu poprzedniego guza.
Skany CT potwierdziły nawrót choroby u 10 z 18 pacjentów z objawami i zdiagnozowano nawrót choroby u 2 bezobjawowych pacjentów. Negatywny obraz z badania MRI poprzedzał kliniczne objawy nawrotu u siedmiu pacjentów z objawami, a dodatnie badanie z obrazowaniem MRI wykryło nawrót u dwóch bezobjawowych pacjentów.
Wynik
Mediana i średni czas przeżycia (. SD) po nawrocie wynosił odpowiednio 5 miesięcy i 8 . 9 miesięcy (zakres, <1 do 38) u pacjentów, którzy mieli nawroty objawowe i 20 miesięcy i 21 . 10 miesięcy (zakres, 10 do 32) u osób, których nawroty zostały wykryte radiologicznie (P = 0,03) (tabela 3) [podobne: niedociśnienie ortostatyczne, trioleinian glicerolu, drimpol ]