Bezpieczeństwo dodawania Salmeterolu do propionianu flutykazonu u dzieci z astmą czesc 4

Jeżeli uzyskana ocena górnej granicy przedziału ufności 95% dla współczynnika ryzyka dla pierwszego poważnego zdarzenia związanego z astmą w analizie czas do zdarzenia (flutikazon-salmeterol w porównaniu z samym flutikazonem) była mniejsza niż 2,675, nie gorsza została zakończona. Margines niezależności ustalono na podstawie wskaźnika zdarzeń obserwowanego w metaanalizie produktów zawierających LABA przeprowadzonej w 2008 r.8, a także uwzględniono wielkość próby i okres czasu wymagany do ukończenia badania. Główny cel skuteczności – ustalenie, czy flutikazon-salmeterol był skuteczniejszy od samego flutikazonu pod względem pierwszego ciężkiego zaostrzenia astmy – był testowany przy użyciu modelu regresji proporcjonalnych hazardów Coxa. W każdej badanej grupie połączono dane z podgrupy dwóch dawek (flutikazon-salmeterol 100/50 .g i 250/50 .g, sam flutikazon 100 .g i 250 .g). Próba nie była zasilana, aby umożliwić formalne porównanie statystyczne lub ocenę samego flutikazonu-salmeterolu z flutikazonem w podgrupach. Analizy opisowe przeprowadzono dla podgrup wieku i rasy, z wynikami wyrażonymi jako współczynniki ryzyka i 95% przedziały ufności.
Przy obliczaniu wielkości próbki dla głównego punktu końcowego bezpieczeństwa przyjęto częstość 0,007 pacjentów z zdarzeniem w grupie leczonej flutykazonem podczas 26-tygodniowego okresu próbnego. Wielkość próby została dostosowana w celu uwzględnienia jednej przejściowej analizy statystycznej, która miała zostać przeprowadzona, gdy wystąpiła w przybliżeniu połowa oczekiwanej liczby złożonych punktów końcowych. Metoda Haybittle-Peto została wykorzystana do zarządzania funkcją wydawania alfa w ramach analizy przejściowej i analizy końcowej. 16,17 Wyliczyliśmy, że próba 6202 pacjentów pozwoliłaby na obserwację 43 pacjentów z złożonym zdarzeniem dałoby 90% próbę wykazania, że fliticasone-salmeterol nie różni się od samego flutikazonu za pomocą testu log-rank, przy jednostronnym poziomie alfa 0,025 i odrzuceniu hipotezy zerowej, że ryzyko związane z Fluticasone-salmeterol w porównaniu do samego flutikazonu był większy niż margines nieinności.
Do analizy pierwotnego punktu końcowego wykorzystano populację, która miała zamiar leczyć, która obejmowała wszystkich pacjentów poddanych randomizacji i otrzymała co najmniej jedną dawkę leku próbnego. Zdarzenia uwzględniono w analizie podczas całego 6-miesięcznego okresu próbnego, nawet jeśli leczenie przerwano wcześnie lub do 7 dni po ostatniej dawce leczenia, w zależności od tego, która z tych dwóch dawek była dłuższa od randomizacji. Zmodyfikowaną populację zamierzoną w leczeniu wykorzystano do analizy skuteczności, która obejmowała jedynie dane zebrane do 7 dni po tym, jak każdy pacjent zatrzymał próbny lek. Cztery podgrupy skuteczności określono na podstawie kontroli astmy na początku, historii zaostrzeń i poprzedniej terapii astmy (Tabela
Wyniki
Populacja próbna
Ryc. 1. Ryc. 1. Randomizacja i leczenie pacjentów. Pacjenci mogli spełnić więcej niż jedno kryterium wykluczenia.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów w punkcie wyjściowym. Populacja przeznaczona do leczenia obejmowała 3107 pacjentów w grupie flutikazon-salmeterol i 3101 w grupie otrzymującej wyłącznie flutykazon (Figura 1)
[podobne: półpasiec na głowie, nerw strzałkowy powierzchowny, termoablacja ultradźwiękowa ]