Ocrelizumab versus Placebo w pierwotnym progresywnym stwardnieniu rozsianym ad 5

Łącznie 549 pacjentów (387 [79%] przypisanych do ocrelizumabu i 162 [66%] przydzielonych do grupy placebo) nadal otrzymywało ślepy środek badany, gdy wcześniej określona liczba zdarzeń pierwotnego wyniku została uzyskana w celu wyznaczenia klinicznej daty odcięcia dla faza podwójnie ślepej próby (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Średni czas trwania badania wynosił 2,9 roku w grupie ocrelizumabu i 2,8 roku w grupie placebo. Skuteczność
Kliniczne punkty końcowe
Tabela 2. Tabela 2. Pierwotne i wtórne punkty końcowe, zgodnie z porządkiem hierarchicznym w analizie statystycznej (populacja przeznaczona do leczenia). Rysunek 1. Rysunek 1. Pierwotne i kluczowe wtórne wyniki kliniczne (populacja, która chce leczyć). Panel A (pierwotny punkt końcowy) i panel B (pierwszy drugorzędowy punkt końcowy) przedstawiają łączne prawdopodobieństwo progresji niepełnosprawności klinicznej (zdefiniowanej jako wzrost wyniku w skali rozszerzonej skali niepełnosprawności), które zostało potwierdzone po co najmniej 12 tygodniach i po co najmniej 24 tygodnie w analizach czasu do zdarzenia. Wartości P zostały obliczone przy użyciu testu log-rank.
Odsetek pacjentów z potwierdzoną 12-tygodniową progresją niepełnosprawności (pierwszorzędowy punkt końcowy) wynosił 32,9% dla ocetlizumabu w porównaniu z 39,3% dla placebo (współczynnik ryzyka, 0,76, 95% przedział ufności [CI], 0,59 do 0,98, względne zmniejszenie ryzyka, 24% ; P = 0,03) (tabela 2 i rysunek 1A). Odsetek pacjentów z 24-tygodniową potwierdzoną progresją niepełnosprawności (pierwszy drugorzędowy punkt końcowy w hierarchii analizy) wyniósł 29,6% w przypadku ocetlizumabu i 35,7% w grupie placebo (współczynnik ryzyka 0,75; 95% CI; 0,58-0,98; względne zmniejszenie ryzyka; %; P = 0,04) (Tabela 2 i Figura 1B). Średnia zmiana od punktu wyjściowego do tygodnia 120 pod względem wydajności w czasie 25-stopowego spaceru (drugi drugorzędowy punkt końcowy) wynosiła 38,9% dla ocrekizumabu w porównaniu z 55,1% dla placebo (względna redukcja dla ocrelizumabu, 29,3%, 95% CI, -1,6 do 51,5 ; P = 0,04) (tabela 2). Nie stwierdzono znaczącej różnicy między grupami w zmianie wyniku SF-36 w zakresie podsumowania składnika fizycznego od wartości wyjściowej do 120 tygodnia (piąty wtórny punkt końcowy, skorygowana średnia zmiana, -0,7 dla ocrekaliumabu i -1.1 dla placebo, p = 0,60) ( Tabela 2).
Wyniki analizy wrażliwości pierwszorzędowego punktu końcowego i pierwszego wtórnego punktu końcowego, które oceniały wpływ zgłaszanych przez lekarza nawrotów lub nawrotów zdefiniowanych przez protokół na dane dotyczące niepełnosprawności i progresji, były zgodne z wynikami pierwotnymi, podobnie jak wyniki analiz wrażliwości, które zastosowane alternatywne metody imputacji dla pacjentów z początkową progresją niepełnosprawności (tabele S4 i S10 w dodatkowym dodatku). Wynik analizy podgrupy punktów końcowych skuteczności u pacjentów z wyjściowymi obrazami ważonymi T1 i bez nich, na podstawie wartości T1, był kierunkowo zgodny z wynikami w całej populacji badania. Próba nie była zasilana, aby wykazać różnice między grupami w tych podgrupach (Tabela To, czy objawy aktywnego stanu zapalnego na początku badania mogą stanowić potencjalny czynnik modyfikujący działanie lecznicze, pozostaje jeszcze bardziej wyjaśnione.
Zbadano kilka punktów końcowych badania z bezpośrednim wpływem na analizę pierwotną (tabela S3 i ryc
[podobne: trioleinian glicerolu, tasiemiec szczurzy, splot lędźwiowy ]