Ocrelizumab versus Placebo w pierwotnym progresywnym stwardnieniu rozsianym ad 6

Punkty końcowe MRI mózgu
Rysunek 2. Rycina 2. Punkty końcowe MRI (populacja przeznaczona do leczenia). Panel A pokazuje procentową zmianę całkowitej objętości zmian w mózgu w MRI obciążonym T2 od wartości wyjściowych do 120 tygodni (trzeci wtórny punkt końcowy). Wartość P obliczono za pomocą analizy rankingowej kowariancji. Panel B pokazuje procentową zmianę skanów MRI w objętości mózgu od 24 tygodnia do 120 tygodnia (czwarty wtórny punkt końcowy). Wartość P obliczono za pomocą podejścia z wielokrotnym pomiarem modelu mieszanego (MMRM). I słupki wskazują 95% przedziały ufności.
Całkowita objętość zmian hiperintensywnych na obrazach ważonych T2 od linii bazowej do 120 tygodnia (trzeci wtórny punkt końcowy) zmniejszyła się wraz z ocrelizumabem i zwiększyła się w przypadku placebo (zmiana średniego procentu, -3,4 vs 7,4; P <0,001) (tabela 2 i wykres 2A) ). Skorygowana średnia zmiana procentowa objętości mózgu od 24 tygodnia do 120 tygodnia (czwarty wtórny punkt końcowy) była niższa w przypadku ocrekaliumabu niż w przypadku placebo (-0,90 vs. -1,09, P = 0,02) (tabela 2 i wykres 2B). Skorygowana średnia liczba nowych lub powiększających się zmian hiperintensywnych na obrazach ważonych T2 od linii podstawowej do tygodnia 120 (punkt końcowy badania) była niższa w przypadku ocrelizumabu niż w przypadku placebo (0,31 vs. 3,88, P <0,001) (tabela S3 w dodatkowym dodatku) .
Bezpieczeństwo
Zdarzenia niepożądane
Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane (populacja bezpieczeństwa). Ogółem 725 pacjentów (486 w grupie ocrelizumabu i 239 w grupie placebo) otrzymało co najmniej jedną dawkę badanego czynnika i zostali włączeni do populacji analiz bezpieczeństwa. Odsetek pacjentów, u których wystąpiło co najmniej jedno zdarzenie niepożądane, wynosił 95,1% u pacjentów leczonych ocetlizumabem i 90,0% u pacjentów otrzymujących placebo. Ciężkie działania niepożądane zgłoszono u 20,4% pacjentów otrzymujących ocetlizumab i 22,2% pacjentów otrzymujących placebo (tabela 3). Ogólnie, odsetek zdarzeń niepożądanych na 100 pacjento-lat nie różnił się istotnie między grupą ocrelizumabu i grupą placebo (260,5 [95% CI, 252,2 do 269,1] i 267,0 [95% CI, 254,7 do 279,8], odpowiednio), bez wzrostu w czasie lub po kolejnych dawkach. Zdarzenia niepożądane, które doprowadziły do przerwania podawania leku, wystąpiły u 4,1% pacjentów otrzymujących ocetlizumab i 3,3% pacjentów otrzymujących placebo.
Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym u pacjentów leczonych ocetlizumabem była reakcja związana z infuzją: 39,9% osób, które otrzymały ocetyzumab, zgłosiło co najmniej jedną reakcję związaną z infuzją w porównaniu z 25,5% pacjentów otrzymujących placebo. Więcej pacjentów w grupie ocrelizumabu niż w grupie placebo miało zdarzenia niepożądane prowadzące do modyfikacji szybkości infuzji lub przerwania wlewów (9,7% w porównaniu z 5,0%). Dwóch pacjentów (0,4%) wycofało się z leczenia ocrelizumabem z powodu reakcji związanych z wlewem. Reakcje związane z infuzją zmniejszyły się zarówno pod względem szybkości, jak i nasilenia po kolejnym podaniu; żadne z nich nie były śmiertelne lub zagrażały życiu (ryc. S5 w Dodatku uzupełniającym). Odsetek pacjentów zgłaszających zakażenia górnych dróg oddechowych był wyższy w grupie ocrelizumabu niż w grupie placebo (10,9% vs.
[hasła pokrewne: efawirenz, nexbau, test inteligencji emocjonalnej golemana ]