Ocrelizumab versus Placebo w pierwotnym progresywnym stwardnieniu rozsianym czesc 4

Czas do potwierdzenia progresji niepełnosprawności analizowano za pomocą dwustronnego testu log-rank dla różnic między grupami ocrelizumabu i placebo, które były stratyfikowane w zależności od regionu (Stany Zjednoczone vs. reszta świata) i wieku (.45 vs > 45 lat) w punkcie wyjściowym; przyjęto, że wartość P mniejsza niż 0,05 wskazuje na istotność statystyczną. Regresja Coxa została wykorzystana do oszacowania współczynników ryzyka. Wielkość próby oparto na szacunkowej wartości 12-tygodniowej progresji niepełnosprawności wynoszącej 0,30 dla grupy ocrelizumabu i 0,43 dla grupy placebo w okresie 2 lat (współczynnik ryzyka 0,64). W stosunku 2: do randomizacji między grupami ocrelizumabu i grupą placebo, przy użyciu dwustronnego testu logarytmicznego, obliczyliśmy, że całkowita próba 630 pacjentów dostarczy 80% mocy statystycznej w celu utrzymania wskaźnika błędu typu I wynoszącego 0,01, zakładając współczynnik rezygnacji wynoszący około 20%. W przypadku pierwszorzędowych i drugorzędowych punktów końcowych skuteczności (tj. Potwierdzonej progresji niepełnosprawności, która utrzymywała się odpowiednio przez .12 tygodni i .24 tygodni), pacjenci z brakującymi danymi dotyczącymi wyniku EDSS na początku badania zostali wykluczeni z analizy, a pacjenci z Początkowa progresja niepełnosprawności podczas ślepego okresu leczenia, który przerwał leczenie ocrelizumabem lub placebo wcześniej i nie przeprowadzono kolejnej wizyty z potwierdzającym pomiarem wyniku EDSS, uznano za potwierdzoną progresję niepełnosprawności (Tabela Przeprowadzono hierarchiczne testy każdego drugorzędnego punktu końcowego skuteczności. (Aby uzyskać szczegółowe informacje, patrz sekcja Analiza statystyczna w Dodatku uzupełniającym.) Dane dotyczące czasu trwania 25-stopowego spaceru i objętości uszkodzeń na obrazach ważonych T2 często nie są zwykle dystrybuowane, z potencjalnie skrajnymi wartościami odstającymi. W związku z tym dokonano dokładniejszej analizy metodą kowariancji (ANCOVA), aby przeprowadzić wiarygodne testy hipotezy. Brakujące wartości zostały przypisane za pomocą metody ostatnia obserwacja przeniesiona . Aby uzyskać szacunkową oczekiwaną zmianę w stosunku do wartości wyjściowej i efektu leczenia, zastosowano podejście z powtarzalnym pomiarem modelu efektów mieszanych (MMRM), które opierało się na danych przekształconych logarytmicznie. Oczekiwano, że transformacja logarytmiczna w przybliżeniu znormalizuje dane na podstawie doświadczeń z badań fazy 3 dotyczących nawrotu stwardnienia rozsianego oraz z oceny rozkładów na czasową 25-stopową przechadzkę i objętość uszkodzeń na obrazach ważonych T2 w zaślepionych danych ORATORIO. W przypadku objętości mózgu wartości P i wartości szacunkowe oparto na analizie MMRM zmiany procentowej w stosunku do wartości wyjściowej. Analizy ANCOVA i MMRM zostały skorygowane o wartości bazowe, region geograficzny i wiek.
Wyniki
Pacjenci
Tabela 1. Tabela 1. Wyjściowa charakterystyka demograficzna i choroby (populacja, która chce leczyć) Od 3 marca 2011 r. Do 27 grudnia 2012 r. Ogółem 732 pacjentów poddano randomizacji (populacja planowana do leczenia); 488 zostało przydzielonych do otrzymania ocrelizumabu i 244 do otrzymania placebo. Wyjściowe cechy demograficzne i charakterystyki choroby były zrównoważone między grupami badanymi (tabela 1). Łącznie 402 pacjentów (82%), którzy zostali przypisani do ocrolizabu i 174 (71%) pacjentów otrzymujących placebo, osiągnęło 120 tygodni w badaniu
[więcej w: centrum medyczne scanmed multimedis, tasiemiec szczurzy leczenie, nexbau ]