Rzadkie schematy leczenia początkowego w leczeniu zakażenia HIV-1 ad 5

W przypadku pacjentów, u których poziom RNA HIV-1 był mniejszy niż 100 000 kopii na mililitr przy badaniu przesiewowym, grupa oszczędzająca NRTI miała dłuższy czas na niepowodzenie wirologiczne niż grupa lopinawir-rytonawir (P = 0,02), ale nie było znaczącej różnicy między grupa efawirenzu i grupa lopinawir-ritonawir (P = 0,13) lub grupa oszczędzająca NRTI (P = 0,26) (Figura 1C). W wielowymiarowym modelu proporcjonalnego hazardu Coxa stratyfikowanego według trzech podstawowych czynników, większe ryzyko niewydolności wirusologicznej wiązało się z płcią żeńską (współczynnik ryzyka, 1,38, przedział ufności 95% [CI], 1,01 do 1,89), w porównaniu do rasy czarnej we wszystkich pozostałych (współczynnik ryzyka, 1,57; 95% CI, 1,18 do 2,08), młodsza grupa wiekowa w punkcie wyjściowym, w porównaniu z kolejną przyrostową grupą wiekową (współczynnik ryzyka, 1,23, 95% CI, 1,06 do 1,45), oraz grupa o niższej liczbie komórek CD4, w porównaniu z kolejną grupą przyrostowych komórek (współczynnik ryzyka, 1,14; 95% CI, 1,01 do 1,27) (Tabela 1). W tym modelu nie uwzględniono żadnych innych zmiennych. Niepowodzenie w harmonogramie
Wynik niepowodzenia leczenia wystąpił u 95 z 250 pacjentów (38%) w grupie przyjmującej efawirenz, u 127 z 253 pacjentów (50%) w grupie leczonej lopinawirem z rytonawirem oraz u 108 z 250 pacjentów (43%) w grupie oszczędzającej NRTI . Zaobserwowano tendencję do dłuższego czasu na wyrównanie niepowodzeń w grupie efawirenzu niż w grupie lopinawir-rytonawir (P = 0,03), ale wartość P nie osiągnęła poziomu istotności 0,014 z korektą dla wielokrotnych porównań (ryc. 1D i tabela 2).
Odpowiedź na leczenie
Rysunek 2. Rysunek 2. Odpowiedź wirusologiczna według grupy analitycznej. Przedstawiono odsetek pacjentów w każdej grupie badanej z poziomem RNA wirusa HIV-1 poniżej 200 kopii na mililitr (panel A) i odsetek z poziomem RNA HIV-1 mniejszym niż 50 kopii na mililitr (panel B).
W tygodniu 96 proporcje pacjentów z mniej niż 200 kopii na mililitr RNA HIV-1 w osoczu wynosiły 93% (95% CI, 88 do 96) w grupie otrzymującej efawirenz 86% (95% CI, 80 do 91) w grupa lopinawir-rytonawir i 92% (95% CI, 87 do 96) w grupie oszczędzającej NRTI (Figura 2A). Jednocześnie proporcje pacjentów z mniej niż 50 kopii na mililitr RNA HIV-1 w osoczu wynosiły 89% (95% CI, 84 do 93) w grupie otrzymującej efawirenz, 77% (95% CI, 71 do 83) w grupie otrzymującej lopinawir-rytonawir i 83% (95% CI, 76 do 88) w grupie oszczędzającej NRTI (Figura 2B). (Dla porównania pomiędzy grupą efawirenzu i grupą lopinawiru z rytonawirem, P = 0,04 dla mniej niż 200 kopii na mililitr i P = 0,003 dla mniej niż 50 kopii na mililitr; P> 0,05 dla każdego z pozostałych porównań par.)
U wszystkich badanych grup obserwowano stały wzrost liczby komórek CD4 po wejściu do badania. W 96. tygodniu średni wzrost od linii podstawowej wynosił 230 komórek na milimetr sześcienny (zakres międzykwartylny, 142 do 353) w grupie efawirenzu, 287 komórek na milimetr sześcienny (zakres międzykwartylaowy, 155 do 422) w grupie lopinawiru-rytonawiru i 273 komórki na milimetr sześcienny (zakres międzykwartylny, 176 do 419) w grupie oszczędzającej NRTI (patrz rysunek w Dodatku uzupełniającym). W 96. tygodniu zmiana w stosunku do wartości wyjściowej liczby komórek CD4 była większa w grupie lopinawiru-rytonawiru i grupie oszczędzającej NRTI niż w grupie efawirenzu (P = 0,01 dla obu porównań za pomocą testu sumy rang Wilcoxona)
[patrz też: remedica koszalin, trioleinian glicerolu, centrum medyczne scanmed multimedis ]