Splot ogonowy

U innych ssaków, a zwłaszcza u ssaków o kończynach podporowo-nośnych, obydwa nn. strzałkowe nie docierają do końców palców, lecz kończą się wyżej, unerwiając pow. przednią goleni i pow. grzbietową stopy. 5. – Splot ogonowy (plexus coccygeus), stanowiący przedłużenie splotu krzyżowego, powstaje przez połączenie gałęzi brzusznej nn. ogonowych. Gałązki, odchodzące od tego splotu, udają się do umięśnienia i do skóry ogona. Unerwienie naczyniowe. Wielkie zbiorniki krwi, jakimi są aorta, tętnice, naczynia włoskowate i żyły, nie posiadają ścian sztywnych, lecz dzięki obecności miocytów gładkich są w stanie zmieniać swą pojemność, zwłaszcza w odcinkach unaczyniających jakikolwiek narząd (mięsień, gruczoł itd. ), znajdujący się w fazie czynnej. Poza czynnikami hormonalnymi (adrenalina, acetylocholina, adenozyna, vazopressyna, histamina) i niektórymi produktami przemiany materii (np. kwas mlekowy, CO2 itd. ), wywierającymi wpływ mniej lub więcej wybitny na pojemność naczyń, a więc na napięcie mięśniówki naczyniowej, ustrój jest wyposażony w szczególny układ nerwowy, który nazywamy – układem naczyniowo-ruchowym. [przypisy: tasiemiec szczurzy, di kusy kluczbork, splot lędźwiowy ]