ROLA UKLADU WEGETATYWNEGO W EMOCJACH

ROLA UKŁADU WEGETATYWNEGO W EMOCJACH Szczególnie wyraźnie występuje udział układu wegetatywnego w stanach, które nazywamy emocjami i w których powstaje rozległe pobudzenie układu nerwowego. Przy emocjach zwykle występują stany podrażnienia układu współczulnego, który może być podrażniony nie tylko bezpośrednio z ośrodków mózgowych, lecz także w związku z nadmiernym wydzielaniem się adrenaliny w nadnerczach pod wpływem pobudzenia nerwów trzewnych. Przykładem podrażnienia nerwów układu adrenergicznego w związku z emocjami jest nadciśnienie u ludzi przedtem zupełnie zdrowych, którzy podczas oblężenia Leningradu w drugiej wojnie światowej pozostawali w mieście. Dotyczyło to również żołnierzy walczących w pierwszych liniach frontu w przeciwieństwie do żołnierzy znajdujących się na tyłach. Wpływ ogromnego napięcia psychicznego był źródłem naczyniowych zaburzeń, mianowicie – zwężenia tętnic i powstawania wskutek tego nadciśnienia przez działanie na ośrodki regulujące czynność naczyń. Continue reading „ROLA UKLADU WEGETATYWNEGO W EMOCJACH”

Zaburzenia w czynnosci serca

W narządach, w których procesy regulacyjne z układu wegetatywnego ulegną zakłóceniu, powstaną stany patologiczne, nazywane wegetatywnymi nerwicami. Są to zaburzenia czynnościowe, lecz przy dłuższym ich trwaniu, w związku ze zwichnięciem w narządach prawidłowej przemiany materii, może dojść do powstawania w nich zmian anatomicznych. Stany rozkojarzenia układu wegetatywnego (dystonia vegetativa) widzimy często u osób neuropatycznych oraz po ostrych chorobach zakaźnych. W tych stanach występuj ą różne zaburzenia krążeniowe zarówno sercowe jak i naczyniowe, z przewodu pokarmowego i inne, badanie zaś ludzi, wykazujących rozmaite tego rodzaju zaburzenia i dolegliwości, nie stwierdza żadnych zmian anatomicznych w narządach. Te sprawy mijają samoistnie z chwilą, gdy układ wegetatywny ustali trwał równowagę. Continue reading „Zaburzenia w czynnosci serca”

Klopidogrel u niemowląt z bocznymi przecięciami systemowo-płucnymi AD 6

Odsetek pacjentów z działaniami niepożądanymi prowadzącymi do przerwania leczenia był podobny w grupie klopidogrelu i grupie placebo (odpowiednio 7,3% i 7,1%, p = 0,90). Więcej zdarzeń neurologicznych wystąpiło w grupie klopidogrelu niż w grupie placebo – w szczególności napady padaczkowe (u 14 pacjentów [3,0%] vs 7 [1,6%]) i udar (u 8 pacjentów [1,7%] vs. 0). Rysunek 3. Continue reading „Klopidogrel u niemowląt z bocznymi przecięciami systemowo-płucnymi AD 6”

Zapadalność na raka jelita grubego i śmiertelność z przesiewową elastyczną sigmoidoskopią AD 6

Między grupami różnice w śmiertelności pojawiły się w ciągu kilku lat i utrzymują się w przypadku całkowitego i dalszego raka jelita grubego, ale nie zaobserwowano różnicy w śmiertelności związanej z proksymalnym rakiem jelita grubego. Zachorowalność i stadium raka według sposobów wykrywania
Tabela 3. Tabela 3. Częstość występowania raka jelita grubego i jego stopień zgodnie ze sposobem wykrywania. Continue reading „Zapadalność na raka jelita grubego i śmiertelność z przesiewową elastyczną sigmoidoskopią AD 6”

10-letnie wyniki po monitorowaniu, chirurgii lub radioterapii w przypadku miejscowego raka prostaty ad 8

W tym badaniu lekarze podstawowej opieki zostali losowo przydzieleni do zapisania uczestników badania ProtecT (grupa interwencyjna) lub do przestrzegania zwykłej opieki (grupa kontrolna nie otrzymała formalnych testów PSA), przy czym główną przyczyną był zgon z powodu raka prostaty.23 Pierwotna niewydolność leczenia wystąpiła u 18 mężczyzn w grupie operacyjnej iu 55 mężczyzn w grupie z radioterapią. Radykalne interwencje otrzymało 291 mężczyzn w grupie aktywnego monitorowania, 56 (19%) otrzymywało leczenie w ciągu 9 miesięcy po randomizacji. Porównania między grupami w odniesieniu do niepowodzenia leczenia wymagają dużej ostrożności ze względu na różne stosowane definicje i zmienne. W przypadku prostatektomii pierwotną niewydolność leczenia można wywnioskować na wczesnym etapie z powodu wykrywalnego PSA po operacji. W przypadku radioterapii, niepowodzenia leczenia mogą być określone jedynie na podstawie kolejnych wzrostów poziomów PSA, które mogą wystąpić znacznie później. Continue reading „10-letnie wyniki po monitorowaniu, chirurgii lub radioterapii w przypadku miejscowego raka prostaty ad 8”

Kwas traneksamowy u pacjentów poddawanych operacjom tętnic wieńcowych cd

Przydziały do leczenia były stratyfikowane przy użyciu permutowanych bloków zgodnie z miejscem próbnym i operacją na pompie lub bez pompy. Zespół chirurgiczny i pooperacyjni ankieterzy nie byli świadomi zadań grupowych. Obecni anestezjolodzy byli czasami świadomi zadań grupowych. Szczegóły dotyczące danych i monitorowania bezpieczeństwa znajdują się w Dodatku Uzupełniającym. Wszyscy chorzy otrzymywali rutynową opiekę chirurgiczną i inną okołooperacyjną w zakresie selekcji żył i pobierania przewodów tętniczych, określania zakresu potrzebnego przeszczepu według wyników koronarografii, chirurgicznej hemostazy i transfuzji krwi. Continue reading „Kwas traneksamowy u pacjentów poddawanych operacjom tętnic wieńcowych cd”

Bezpieczeństwo dodawania Salmeterolu do propionianu flutykazonu u dzieci z astmą ad 6

Wśród pacjentów rasy czarnej, 6,7% pacjentów w grupie leczonej flutykazonem-salmeterolem i 8,4% w grupie leczonej flutykazonem miało ciężkie zaostrzenie (współczynnik ryzyka, 0,80, 95% CI, 0,51 do 1,24). Nie było wyraźnej różnicy między grupami w liczbie pacjentów, u których wystąpiło ciężkie zaostrzenie w każdej z grup wiekowych (od 4 do 6 lat i od 7 do 11 lat) (Tabela 3). Precyzyjne punkty końcowe skuteczności wtórnej
Aby uzyskać dokładniejszy wgląd w skuteczność LABA, porównaliśmy cztery wcześniej zdefiniowane podgrupy, które obejmowały 86,3% populacji badanej w celu odzwierciedlenia zmian w porównaniu z terapią podstawową (dodanie, utrzymanie lub odstawienie LABA) (Tabela 3); 13,7% pacjentów nie spełniało kryteriów dla wcześniej określonych podgrup. Wśród pacjentów w podgrupie 1, którzy przystąpili do badania z astmą kontrolowaną przez skojarzone wziewne leczenie glikokortykosteroidami i LABA, mniej pacjentów, którzy kontynuowali terapię skojarzoną, miało ciężkie zaostrzenie niż ci, którzy zostali wycofani z LABA (tj. Którzy byli leczeni samym flutikazonem) ( 7,5% w stosunku do 9,9%, współczynnik ryzyka 0,75, 95% CI, 0,57 do 0,98). Continue reading „Bezpieczeństwo dodawania Salmeterolu do propionianu flutykazonu u dzieci z astmą ad 6”