ZABURZENIA W UKLADZIE WEGETATYWNYM

ZABURZENIA W UKŁADZIE WEGETATYWNYM W warunkach patologicznych bodźce chorobowe w układzie wegetatywnym mogą powstać w każdym jego odcinku tj. w ośrodkach, w mózgu i na obwodzie . Objawy jednak wegetatywne mogą nie różnić się między sobą i niezależni od miejsca powstawania procesu patologicznego mogą być w zasadzie jednakowe, gdyż wystąpi albo przewaga w działaniu nerwów cholinergicznych, albo nerwów adrenergicznych, albo też stan wzmożonego lub obniżonego napięcia obu składowych układu wegetatywnego. Rozmaite stany części składowych układu wegetatywnego mogą przejawiać się albo ogólnie, albo miejscowo, co zależy od właściwości konstytucyjnych rozmaitych narządów oraz ich stanu czynnościowego. Zjawiska regulacyjne z układu wegetatywnego dochodzą do skutku przeważnie na drodze odruchowej. Continue reading „ZABURZENIA W UKLADZIE WEGETATYWNYM”

Drugim zakonczeniem galezi dloniowej nerwu lokciowego jest – galaz dloniowa gleboka

Drugim zakończeniem gałęzi dłoniowej n. łokciowego jest – gałąź dłoniowa głęboka (r. roiarie prof. ). W przeciwieństwie do gałęzi powierzchownej, zawierającej tylko włókna czuciowe, gałąź dłoniowa głęboka jest gałęzią czysto ruchową. Continue reading „Drugim zakonczeniem galezi dloniowej nerwu lokciowego jest – galaz dloniowa gleboka”

u jednopalczastych

Nie zaznacza się to jeszcze w sposób wyraźny u dwupalczastych Przeżuwaczy, u których raciczka boczna oraz pow. łokciowa racicy palca IV są unerwione przez nn. palcowe n. łokciowego, natomiast u jednopalczastych Koniowatych, wskutek uwstecznienia palców IV i V, n. łokciowy traci rację swego bytu na dłoni, skutkiem czego jego gałąź dłoniowa cieńczeje i wchodzi w skład n. Continue reading „u jednopalczastych”

Analiza w skali ogólnoustrojowej i CXCL4 jako biomarker w leczeniu stwardnienia rozsianego AD 9

CXCL4 był jednym z najbardziej wysoce ekspresywnie różnicowanych genów w badaniu powiązań genomowych z udziałem pacjentów z twardziną układową, którzy mieli tętnicze nadciśnienie płucne i idiopatyczne tętnicze nadciśnienie płucne, w porównaniu ze zdrowymi osobami kontrolnymi.26 CXCL4 to 70-aminokwasowe, bogate w lizynę, 7,8-kDa białko, które po raz pierwszy zidentyfikowano jako produkt megakariocytów i zawiera 2 do 3% zawartości białka w aktywowanych płytkach krwi. CXCL4 jest ogólnie dobrze akceptowany jako jeden z silne antyangiogenne chemokiny, wpływające na angiogenezę poprzez mechanizm zależny od integryny.28 Wysoki poziom CXCL4, który stwierdzono u pacjentów z twardziną układową, jest bardzo interesujący, ponieważ osocze otrzymane od tych pacjentów wykazało również aktywność antyangiogenną, a choroba charakteryzuje się rzadkim działaniem statków pomimo obecności wielu czynników proangiogenicznych.
Oprócz swojej antyangiogennej aktywności, CXCL4 hamuje ekspresję antyfibrotycznego interferonu-cytokiny (komórka T pomocnicza typu 1) i reguluje w górę profibrotyczne cytokiny interleukina-4 i interleukina-13 (komórki T pomocnicze typu 2). stymuluje proliferację limfocytów regulatorowych T o upośledzonej funkcji supresyjnej.30 Takie dane mogą wskazywać, że wysokie poziomy CXCL4 u pacjentów z twardziną układową mogą być związane z cechami dysfunkcji immunologicznej, które obserwowano w chorobie.31 Kumulacja dowodów sugeruje rolę w przypadku CXCL4 w innych przewlekłych stanach fibroproliferacyjnych i zapalnych. Continue reading „Analiza w skali ogólnoustrojowej i CXCL4 jako biomarker w leczeniu stwardnienia rozsianego AD 9”