Zastosowanie wielu biomarkerów w celu poprawy prognozowania zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych ad 6

Wyniki były spójne, gdy zastosowaliśmy ten model do uczestników, którzy nie mieli widocznej choroby sercowo-naczyniowej w punkcie wyjściowym i kiedy użyliśmy albo punktów odcięcia dla biomarkerów, które zostały zasugerowane w literaturze lub tych, które zostały zidentyfikowane w niniejszym badaniu w celu osiągnąć optymalną dyskryminację. Poprawa oceny ryzyka pozostała silna, gdy została oszacowana za pomocą miar statystycznych, które oceniają dyskryminację modelu, kalibrację modelu i dopasowanie modelu globalnego. W poprzednich badaniach środowiskowych, w których oceniano podejście wieloczynnikowe do przewidywania zdarzeń sercowo-naczyniowych, 1,3,21 dodanie wielu biomarkerów do modelu z ustalonymi czynnikami ryzyka spowodowało niewielkie zwiększenie statystyk C, które nie osiągnęły istotności statystycznej. . Rozbieżność między wynikami niniejszego badania a wynikami poprzednich badań można wyjaśnić, częściowo, dwoma kluczowymi różnicami.
Po pierwsze, uczestnicy niniejszego badania byli średnio o ponad 10 lat starsi od uczestników z poprzednich badań. Fakt, że ocenialiśmy dodanie biomarkerów do starszej kohorty może mieć szczególne znaczenie, ponieważ wykazano, że względne ryzyko związane z ustalonymi czynnikami ryzyka zmniejsza się wraz z wiekiem22. 24 Obserwacja ta jest poparta faktem. że statystyki C dla ustalonych czynników ryzyka w niniejszym badaniu wydają się być niższe niż w poprzednich badaniach kohort z młodszymi uczestnikami.1-3,21 Możliwe jest, że ustalone czynniki ryzyka osiągnęłyby lepsze wyniki w próbie młodszych ludzie, którzy mieli niższe bezwzględne ryzyko i mniejszą częstość występowania subklinicznych uszkodzeń sercowo-naczyniowych.
Po drugie, w poprzednich badaniach nie oceniano zdolności predykcyjnej kombinacji N-końcowego pro-mózgowego peptydu natriuretycznego, troponiny I, cystatyny C i białka C-reaktywnego. Sugeruje się, że te biomarkery są ściśle związane z uszkodzeniem układu sercowo-naczyniowego i nerek.25-28 Ostatnie badania wykazały, że 20% 70-letnich Szwedów, którzy nie mieli widocznej choroby sercowo-naczyniowej, miało bliznowacenie mięśnia sercowego, prawdopodobnie w wyniku poprzednich nierozpoznanych zawałów mięśnia sercowego .29 Dlatego jednym z powodów, dla których dodanie tych biomarkerów przyczyniło się do prognozowania śmierci z przyczyn sercowo-naczyniowych u osób, które nie miały widocznej choroby sercowo-naczyniowej, może być to, że lepiej identyfikują one osoby, które mają strukturalne i układu sercowo-naczyniowego, który jeszcze nie doprowadził do jawnej choroby sercowo-naczyniowej.
W naszej grupie osób bez choroby sercowo-naczyniowej na początku badania, żaden z biomarkerów nie znacząco zwiększył statystyki C, gdy zostały one dodane oddzielnie do modelu o ustalonym ryzyku (Tabela 3), co jest zgodne z wynikami wcześniejszych badań.1- 3 Jednak połączenie wszystkich biomarkerów zwiększyło statystyki C. To odkrycie potwierdza uzasadnienie dodania wielu biomarkerów, które odzwierciedlają różne szlaki choroby w ocenie ryzyka zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych.
Statystyka C jest najczęściej stosowaną metodą określania dyskryminacji modeli – jak dobrze model może rozróżniać osoby, u których rozwinie się choroba, i tych, którzy pozostaną wolni od choroby
[patrz też: półpasiec na głowie, labox mielec, obsesja bartoszyce ]